سال 1397 مبارک باد

عید نوروز گذشته مه خاطرخوات بودم

تا چش افتاد تو چشمت از راه بی راه بودم

هر روز می شینُم سر رات یه گل یاس تو دستم

حرف اُمنهه بگفته با اون نگاهت مستُم

حالا بی قرارم تو اِتکه

چشم انتظارم تو اِتکه

نفرین به قلبت بَشت یار

از راه بی راهُم تو اِتکه

تو نباشی گل من با شب یلدا چه کنم ؟!

تو چه دانی که پس هر نگه ساده من

چه جنونی چه نیازی چه غمی است...